By keira Lo    Photo：CANVA

เมื่อพูดถึงการค้าระหว่างช่องแคบ (ไต้หวัน-จีน) มักเกิดคำถามว่า "ไต้หวันใช้กำแพงภาษีรูปแบบใดในการสกัดกั้นการนำเข้าสินค้าจากจีน?"

แต่คำตอบนั้นอาจสวนทางกับสิ่งที่คนทั่วไปเข้าใจ เพราะไต้หวันไม่ได้ใช้ 'อัตราภาษีศุลกากร' เป็นเครื่องมือหลัก แต่กลับใช้ 'กฎระเบียบการนำเข้า' เป็นตัวชี้ขาดว่าสินค้าชนิดนั้นจะสามารถเข้าสู่ตลาดได้หรือไม่

บทความนี้จะอธิบายความสัมพันธ์ระหว่างการสั่งห้ามนำเข้าและรหัส HS ด้วยภาษาง่ายๆ พร้อมตัวอย่างเชิงประจักษ์ เช่น สินค้ากลุ่มสกรูและวัสดุตัวยึด

1. แนวคิดหลัก: ไม่ใช่ภาษีสูง แต่เป็นการสั่งห้ามโดยตรง

ในระบบการค้าสากลส่วนใหญ่ ประเทศต่างๆ มักใช้ภาษีศุลกากรเพื่อปกป้องอุตสาหกรรมในประเทศ โดยภาษีที่สูงขึ้นจะช่วยเพิ่มต้นทุนการนำเข้า ในขณะที่ภาษีต่ำคือสัญญาณของตลาดที่เปิดกว้าง

แต่ไต้หวันเลือกใช้แนวทางที่ต่างออกไปสำหรับสินค้าจากจีน

ด้วยการใช้พระราชบัญญัติว่าด้วยความสัมพันธ์ระหว่างประชาชนในเขตพื้นที่ไต้หวันและเขตพื้นที่แผ่นดินใหญ่ รัฐบาลได้นำระบบที่ว่า "สิ่งใดที่ไม่ระบุว่าเปิดให้เข้า ให้ถือว่าถูกสั่งห้าม" มาใช้

ว่าง่ายๆคือ แทนที่จะเรียกเก็บภาษีในอัตราสูง ไต้หวันกลับเลือกที่จะไม่อนุญาตให้นำเข้าผลิตภัณฑ์บางประเภทไปเลย

2. แล้ว HS CODE ยังมีความสำคัญไหม?

คำตอบคือมี และเอาจริงๆคือยังสำคัญมากซะด้วย เพราะสินค้าทุกชนิดในการค้าระหว่างประเทศจะต้องถูกจำแนกด้วย รหัส HS (Harmonized System) ซึ่งไต้หวันเองก็ปฏิบัติตามมาตรฐานนี้ แต่สิ่งที่เพิ่มเข้ามาคือชั้นข้อมูลพิเศษ: แต่ละรหัสจะระบุ "สถานะกฎระเบียบการนำเข้า"

โดยรหัสที่สำคัญที่สุดคือ: MW0 ซึ่งหมายถึง "ห้ามนำเข้า"

หากรหัส HS ของสินค้าใดถูกกำกับด้วยรหัส MW0 นั่นหมายความว่าสินค้านั้นถูกสั่งห้ามนำเข้าจากจีนโดยเด็ดขาด ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะรวมกันเป็น "รายการสินค้าต้องห้าม" ในทางปฏิบัตินั่นเอง

3. ประเภทหลักของรหัส HS ที่ถูกจำกัด

แม้จะไม่มีบัญชีรายชื่อข้อห้ามแยกออกมาเป็นเอกสารฉบับเดียว แต่ในทางปฏิบัติมีหลายภาคส่วนที่ถูกจำกัดอย่างเข้มงวด ดังนี้:

หมวดที่ 1: ผลิตภัณฑ์ทางการเกษตร เป็นกลุ่มที่ได้รับความคุ้มครองสูงสุด สินค้าหลักอย่างข้าว (HS 1006) และข้าวสาลี (HS 1001) เกือบทั้งหมดถูกสั่งห้าม ผลไม้สด เช่น แอปเปิลและลูกแพร์ (HS 0808), ส้ม (HS 0805) และกล้วย (HS 0803) ส่วนใหญ่ถูกจำกัด รวมถึงผักอย่างหอมหัวใหญ่และกระเทียม (HS 0703) ผักอื่นๆ (HS 0709) และเนื้อสัตว์ทุกชนิด (HS 0201 ถึง 0207) ซึ่งมาตรการนี้มีไว้เพื่อปกป้องอุตสาหกรรมในประเทศและป้องกันความเสี่ยงทางชีวภาพ

หมวดที่ 2: สิ่งทอและเครื่องแต่งกาย รวมถึงเสื้อผ้าถัก (HS 6101-6117) และเสื้อผ้าทอ (HS 6201-6217) โดยเฉพาะสินค้าราคาประหยัดที่ถูกจำกัดเพื่อคุ้มครอง SME ท้องถิ่น

หมวดที่ 3: รองเท้า (HS 6401-6405) โดยมีสินค้าบางประเภทที่ยังคงถูกจำกัดการนำเข้า

หมวดที่ 4: เฟอร์นิเจอร์และวัสดุก่อสร้าง เช่น เฟอร์นิเจอร์ (HS 9403), วัสดุก่อสร้างที่ทำจากไม้ (HS 4418), ผลิตภัณฑ์จากหิน (HS 6802) และผลิตภัณฑ์จากซีเมนต์ (HS 6810)

หมวดที่ 5: ผลิตภัณฑ์เหล็ก รวมถึงแผ่นเหล็ก (HS 7208-7212) และท่อเหล็ก (HS 7306) ซึ่งมักจำกัดตามข้อกำหนดทางเทคนิคเฉพาะ

หมวดที่ 6: สินค้าอุตสาหกรรมพื้นฐาน เช่น สกรูและวัสดุตัวยึด (HS 7318) แม้ไต้หวันจะเป็นผู้ส่งออกรายใหญ่ของโลก แต่ภายใต้รหัสนี้ ไม่ใช่ว่าน็อตหรือสลักเกลียวทุกชนิดจะนำเข้าได้เสรี สินค้าบางประเภทได้รับอนุญาตให้ใช้เฉพาะในอุตสาหกรรม ในขณะที่ กลุ่มสินค้าที่มีราคาถูกถูกจำกัดหรือใช้มาตรการตอบโต้การทุ่มตลาด เพื่อบรรเทาผลกระทบจากสินค้าจีนราคาถูก

4. กลไกการทำงานในทางปฏิบัติ

การที่สินค้าจะนำเข้าได้หรือไม่นั้น ขึ้นอยู่กับว่ารหัส HS ของผลิตภัณฑ์นั้นปรากฏอยู่ใน "รายการนำเข้าที่ได้รับอนุมัติ" หรือไม่ โดยไม่เกี่ยวกับอัตราภาษีศุลกากรเลย

สรุปได้ว่า ภาษีไม่ใช่ปัจจัยชี้ขาด แต่เป็น "การควบคุมโดยอำนาจบริหาร" ล้วนๆ

5. แล้วทำไมถึงเลือกใช้การ "สั่งห้าม" แทนการ "เก็บภาษี"?

เอาจริงๆก็มีเหตุผลหลักๆอยู่ 3 อย่าง:

• มีประสิทธิภาพเด็ดขาด: ภาษีที่สูงอาจยังเปิดช่องให้นำเข้าได้ แต่การสั่งห้ามคือการสกัดกั้นอย่างสมบูรณ์
• มีความยืดหยุ่น: รัฐบาลสามารถปรับเปลี่ยนรายการสินค้าที่อนุญาตหรือจำกัดได้อย่างรวดเร็วตามสถานการณ์ที่เปลี่ยนไป
• สะท้อนมิติด้านการเมือง: การค้าระหว่างช่องแคบไม่ได้ถูกมองเป็นการค้าระหว่างประเทศทั่วไป แต่ถูกควบคุมภายใต้กรอบกฎหมายพิเศษ

ปัจจุบันมีรหัส HS มากกว่า 2,000 รายการที่ยังอยู่ภายใต้ข้อจำกัดหรือการสั่งห้าม ซึ่งครอบคลุมหลายภาคส่วน แต่จะกระจุกตัวอยู่ในกลุ่มเกษตรกรรม การผลิตแบบดั้งเดิม และสินค้าอุตสาหกรรมขั้นพื้นฐาน

6. บทสรุป

ไต้หวันไม่ได้สกัดกั้นสินค้าจีนผ่านภาษีศุลกากร แต่ใช้ระบบบัญชีรายการเพื่อตัดสินว่าผลิตภัณฑ์ใดได้รับอนุญาตให้เข้ามาได้

สิ่งที่เรียกว่า "รายการภาษีต้องห้าม" แท้จริงแล้วก็คือรหัส HS ทั้งหมดที่ถูกทำเครื่องหมาย MW0 นั่นเอง

ท้ายที่สุดแล้ว การที่ผลิตภัณฑ์จะสามารถนำเข้าได้หรือไม่นั้น ไม่ได้อยู่ที่ว่าภาษีจะสูงเพียงใด แต่อยู่ที่ว่ารัฐบาลจะอนุญาตให้ผลิตภัณฑ์นั้นเข้ามาได้หรือไม่ต่างหาก

ขอขอบคุณหากคุณสามารถแบ่งปันบล็อก TGL ในหมู่เพื่อนของคุณที่สนใจข้อมูลตลาดโดยตรงของโซ่อุปทานและเหตุการณ์ทางเศรษฐกิจที่อัปเดต