By Nick Lung    Photo：CANVA

ในห่วงโซ่อุปทานแบบดั้งเดิม บริษัทต่างๆ มักจะเอาท์ซอร์สงานที่ไม่ใช่ส่วนหลักแต่จำเป็นต้องทำให้กับผู้ให้บริการโลจิสติกส์ ซึ่งรูปแบบนี้คือสิ่งที่เราเรียกว่าโลจิสติกส์บุคคลที่สาม (3PL) โดยผู้ให้บริการ 3PL มีหน้าที่รับผิดชอบในการดำเนินงานโลจิสติกส์เฉพาะด้าน เช่น การจัดการคลังสินค้า การจัดเตรียมการขนส่ง การจัดส่ง และการดำเนินการตามคำสั่งซื้อ ซึ่งการทำแบบนี้ช่วยให้บริษัทต่างๆ ประหยัดกำลังคนและการลงทุนไปได้เยอะมาก ทำให้พวกเขาสามารถหันไปเน้นไปที่การผลิตหรือการขยายตลาดแทน ความสำเร็จของ 3PL นี้เอง ที่ได้ส่งเสริมให้การเอาท์ซอร์สโลจิสติกส์เริ่มเป็นที่นิยมมากขึ้น และทำให้องค์กรขนาดกลางและขนาดใหญ่จำนวนมากสามารถขยายการดำเนินงานได้อย่างรวดเร็ว

อย่างไรก็ตาม ด้วยโลกาภิวัตน์และการเติบโตอย่างรวดเร็วของอีคอมเมิร์ซข้ามพรมแดน ความซับซ้อนของห่วงโซ่อุปทานจึงเพิ่มขึ้นอย่างมาก การประสานงานในส่วนต่างๆ ด้วยผู้ให้บริการ 3PL เพียงรายเดียวหรือเพียงไม่กี่รายจึงยากขึ้นเรื่อยๆ เพราะไม่ใช่แค่เรื่องการดำเนินงานพื้นฐานอย่างการขนส่งและการจัดเก็บสินค้าเท่านั้น แต่บริษัทต่างๆ ยังต้องจัดการกับประเด็นระดับสูงขึ้น เช่น การบูรณาการข้อมูล การคาดการณ์อุปสงค์ของตลาด ความเสี่ยงด้านกฎระเบียบต่างๆ และการวางกลยุทธ์ในตลาดโลก ณ จุดนี้ การดำเนินงานและการจัดการด้านโลจิสติกส์จึงกำลังกลายเป็นโครงสร้างของระบบขนาดใหญ่ และบริษัทต่างๆ ก็กำลังตระหนักถึงความจำเป็นของสอดหาผู้ประสานงานระดับสูงเพื่อให้เข้ามาดูแลห่วงโซ่อุปทานทั้งหมด

สิ่งนี้จึงนำไปสู่การเกิดขึ้นของโลจิสติกส์บุคคลที่สี่ (4PL) ซึ่งแตกต่างจาก 3PL แบบดั้งเดิมที่เป็นเพียงแค่การดำเนินการงานโลจิสติกส์ประจำวัน เพราะ 4PL จะทำหน้าที่เป็นผู้ออกแบบและศูนย์ควบคุมของห่วงโซ่อุปทานของบริษัท พวกเขามีหน้าที่รับผิดชอบในการประสานงานกับเหล่าผู้ให้บริการ 3PL ผู้ขนส่ง บูรณาการเข้ากับระบบไอที ให้คำแนะนำเชิงกลยุทธ์ และเพิ่มประสิทธิภาพงานแบบครบวงจรผ่านแพลตฟอร์มการวิเคราะห์และแสดงข้อมูลที่ครอบคลุม กล่าวอีกนัยหนึ่ง บริษัทต่างๆ ไม่ได้เพียงแค่แบ่งงานแต่ละอย่างให้กับผู้ให้บริการโลจิสติกส์ภายนอก (3PL) เท่านั้น แต่ยังมอบความรับผิดชอบด้านกลยุทธ์และการดำเนินการด้านโลจิสติกส์และห่วงโซ่อุปทานทั้งหมดให้กับผู้ให้บริการโลจิสติกส์ที่สี่ (4PL) ความสามารถในการบูรณาการนี้จะช่วยให้บริษัทต่างๆ สามารถควบคุมประสิทธิภาพของห่วงโซ่อุปทาน ลดต้นทุนโดยรวม และเพิ่มขีดความสามารถในการรับมือกับความเสี่ยงได้ดียิ่งขึ้น

เพื่อให้คุณเข้าใจถึงคุณค่าของ 4PL ได้ดียิ่งขึ้น เรามาดูตัวอย่างในโลกแห่งความเป็นจริงกัน เช่น การร่วมมือระหว่างผู้ผลิตเซมิคอนดักเตอร์ระดับโลกกับ 4PL โดยบริษัทดังกล่าว เดิมจะใช้ผู้ให้บริการ 3PL หลายรายในการจัดการในแต่ละภูมิภาคและส่วนงานโลจิสติกส์ต่างๆ แต่เมื่อตลาดโลกขยายตัว ต้นทุนการดำเนินงาน การกระจายตัวของข้อมูล และภาระในการประสานงานก็เพิ่มสูงขึ้นเรื่อยๆ ต่อมา บริษัทจึงได้นำผู้ให้บริการแบบ 4PL เข้ามาเพื่อรับผิดชอบการจัดการห่วงโซ่อุปทานทั้งหมด 4PL นี้ไม่เพียงแต่บูรณาการคลังสินค้า การขนส่ง การวางแผนวัสดุ และการขนส่งระหว่างประเทศที่กระจัดกระจายอยู่ก่อนหน้านี้เท่านั้น แต่ยังสร้างกลยุทธ์ห่วงโซ่อุปทานที่เป็นหนึ่งเดียวกัน มีรูปแบบการคาดการณ์อุปสงค์ และระบบการตรวจสอบที่โปร่งใส ซึ่งผลลัพธ์ก็พิสูจน์ให้เห็นว่า ด้วยการประสานงานอย่างเป็นหนึ่งเดียวของ 4PL บริษัทไม่เพียงแต่ลดต้นทุนด้านโลจิสติกส์โดยรวมลงอย่างมากเท่านั้น แต่ยังปรับให้กระบวนการต่างๆมีมาตรฐาน เพิ่มความสามารถในการคาดการณ์ตลาดและสร้างความยืดหยุ่นของเครือข่ายซัพพลายทั่วโลกได้อย่างมาก

การเปลี่ยนจาก 3PL เป็น 4PL จึงไม่ใช่แค่การเพิ่มขั้นตอนใหม่ๆให้กับการบริการเท่านั้น แต่เป็นการยกระดับการจัดการซัพพลายเชนของบริษัท โดยบริษัทต่างๆ จะไม่ได้มุ่งเน้นเพียงแค่การรักษาประสิทธิภาพในการดำเนินงานอีกต่อไป จะเป็นการออกแบบซัพพลายเชนใหม่จากมุมมอง เพื่อให้ได้เครือข่ายซัพพลายที่มีประสิทธิภาพ โปร่งใส ยืดหยุ่น และมีการบูรณาการเชิงกลยุทธ์ ทำให้คุณค่าหลักของ 4PL จะอยู่ที่ความสามารถในการบูรณาการซัพพลายเชนและการประสานงานเชิงกลยุทธ์ ไม่ใช่แค่การเอาท์ซอร์สโลจิสติกส์ นี่แหละคือเหตุผลหลักที่ทำให้บริษัทจำนวนมากขึ้นในตลาดเลือกที่จะเปลี่ยนจาก 3PL เป็น 4PL

ขอขอบคุณหากคุณสามารถแบ่งปันบล็อก TGL ในหมู่เพื่อนของคุณที่สนใจข้อมูลตลาดโดยตรงของโซ่อุปทานและเหตุการณ์ทางเศรษฐกิจที่อัปเดต